مئےسبا، درّیٔن سباه اِن رؤچ ئه کنت انگت شپا :

ازیزیٔن گهار وبراتان!

اجازت دے اِت تان وتی گپا،چه کئومئے اِلمی گلشنئے اے نازهکئیَن پُلّئے زاهری زوال بئیگا گؤن شئیرےبُنگیٔج کنُن:

چے گوشُن من چه سباهئے کؤشاجئوریٔن رؤزگار!

گؤن وتـــی سیاهیٔن زبانا، گوش بدا: گؤشان بدار

هــــرشپ استارے زمینّا ایٔــــر ئـــــه کاراَنت و پدا

گمزدیٔـــن مئے آسمان پُرّاِنت چــــــه استاراِ بچار

جُهد ئه کنت زالِـــم که بلکیٔن لهڑئے توپّانیٔن رها

بست ئه کنت گؤن زُلمئے شنک ولِڈوهاشاک وپَتار

آکمُشیت مُرگا اگر،گؤن مُرگئے هئیکان چؤن ئه کنت؟

تالب اَنت چورگ سباهئے بانزئه بنت باندا بچار!

مئےسبا، درّیٔن سباه اِن رؤچ ئــــه کنت انگت شپا

نورئـــــه بکشیت مان کتابجاها وتیگــا یک کرار

بــــژن واپسؤاِنت په آ زانــــؤگر اے جنگئے پڑا

چــــؤکه (کِنثے) دشمنا جَت کرتئی ما را داگـدار۱

چے گوشُن مـــن گؤن شماانّـــون چه استادا گلّیٔن

آکجام درّیٔن مسال اِنت بیت نوابئے در شمـــــار؟

هنچــــؤ مؤران کسّهانی جهدئے شه راها شُتگ

تان(زبانئے آکبت) رؤشن ببیت مان رؤزگـــــار

نون بنال میران اتایی(سر وتیگ و سنگ وتی)

زهم پرے کؤشا دودیٔم اَت دشمنئے زنگیٔن سگار

۱.کِنٹkent': یک گلڈیٔن سنگے که چُک، مان (کنٹیئے) لئیبا ،مان دلگاه ایٔر ئه کننت و گؤن دگه سنگے آییا جننت.

۲-کسّهان اِنت که : مؤر په وتی رؤزیگئے سر کنگا هزار رند جُهد ئه کنت و تان په مکسودئے سر منزلا مرسیت، چه وتی جهدا دستکشّ ئه نبیت.

۳-مکسد :سباجانئے بلؤچی کتاب (بلؤچی زبانئے آکبت)

ازیز بلؤچ جون ۲۰۱۱ سوئد

جی ! دیوانئےازّتمندیٔن نندؤکان!

بژن اِنت که مدام ،مئے پشت کپتگیٔن ملکانی مردم بریٔبر گؤن وتی کوهنیٔن هیٔل ورهبندانی سرا کارئه کننت ، شرپدارتریٔن و کارآتریٔن مردمانی ستا و سنایان چه آیانی دراجیٔن سپرا و رند، بُن گیٔج ئه کننت.هر چنت که سباجانئے باروا په همک راهی چُش نه اَت. آییا انچشیٔن مزنیٔن َ اِلمی آکادمیکی کار کتگت که کسا انکار کت ئه نکتنت .

بلے پدا هم مئے لهتے سیاسی مردمان ، بریٔبر گؤن وتی پارتیانی نپ وسیت کشّیان چاراِت و سباه اِش چه وتی دُردانگیٔن اِلمی راه ه رهبندانی در کپگا سر و سؤج نکت ، مئے مکسد اے نه اِنت که سباه چُکے اَت و وت اے باروا نزانتئی.بلے اے پکئااِنت که سبا ڈولیٔن پُر مارشت و دلرهمیٔن مردمے، آ بیَرهمیٔن کشتاران دیست ئه نکنت و نسگّیت،آیئۓ دلئے پاهارچه اے کشت گُشاران ایٔرمؤش دئیگ ئه لؤٹتنت، چیّا که :سباهئے رئوگا گؤن اے دگه سرمچارانی رئوکا باز پرک اِنت. ۱۰۰

سیاسی سرمچارئے جاه، پُرکنگ ئه بیت بله،سبا ڈولیٔن پروفئیسرانی جاگهئے پُر کنگ سک باز وهد و زمانگ ئه لؤٹیت. اشیئے مانا اے نه اِنت که ، آدگه کئومی شهیدانی جان چه سبا جانئے جانا بے ارزشت ترانت ، بلکیٔن چُش اِنت که آ شهیدانی جانئے گهتریٔن ارزشت دئیگ ، سباهانی کاراِنت و بایداَنت آیانی زندگی زمه اری کنگ ببیت.په هر هال ، اے باروا، تان اؤدان که مئے تنزیم و مئے سنگتانی وسّ و اک رستگ، ما واجه سبا جان ذاه داتگ و دست بندی کتگ که آیئے کئومی زمّه واری دگراَنت و تا په همکراهیٔن ، تپاکی له جنگے رؤچا بپهریٔزیت، اے بابتا مئے سنگتان گؤن کئومئے مستریٔن ادیب واجه سدیک آزاتا رابته

3

گپتگ و چه واجها دست بندی کتگ تان سبا جانا چه وتی اسلی زمه واریان هژّاربد اَنت. انچش هم چه بانک کارینا جهانیا لؤٹتگ تان آ بانُک هم چه زبانی جدو جهدانی پڑا ،واجهئےدلگؤشاگؤن وتی اسلی زمه واریان بترّیٔنیت.

پاکستانئے هکومت هم انچش که گوشنت : کؤر جے لؤٹیت دو چمّ بینا ، همے انتزار و ودارا بوتگ تان اے ڈؤلیٔن رُستگیٔن آسک و گورانڈان چه کئومئے گلشنا شکار بکنت ، که کتئی، اے باروا منی هئیالا شائرا راست گوشتگ که : سبا جانئے کؤشا دو هنجرا یانکه زهمے دو دپیٔنا مئے جان سستگ و دل چنڈ جنڈ کتگ، سبا جانا وتا را کنٹے کتگ وپاکستانئے گدارانی رهسرا ثیَکه کتگ، پوره اتاشادئے کئولا : نون چؤن کنیٔن که سر وتیگ و سنگ وتی اِنت .

بله دشمن بزاننت که سبا ڈولیٔن آلِم و دانشورانی نبوتن و آیانی زیان کنگ بیٔهودگیٔن گپے . سبا مئے بلؤچانی بازارئےهما مرگت که آیئے بازیٔن هئیک و چورگ، دشمنا ناکام ئه کننت . آیان په وتی منّا، نمیرانیٔن.سبا جان کُشت، بله نون گؤن آیئے بازیٔن مرید و بے هسابیٔن شاگردان چؤن ئه کننت؟ مئے سبا ، چؤ که هر سباهانی رژنا ، زندگ و نمیران اِنت.

ازیز بلؤچ ، سوئد